Bakterie w wodzie ze studni: kiedy potrzebna jest dezynfekcja

Woda ze studni, w przeciwieństwie do wody wodociągowej, nie jest poddawana centralnej dezynfekcji, więc odpowiedzialność za jej bezpieczeństwo mikrobiologiczne spoczywa na właścicielu instalacji. Skażenie bakteriologiczne nie zawsze jest wyczuwalne smakiem czy zapachem, dlatego jedynym pewnym sposobem jego wykrycia jest badanie laboratoryjne.

Skąd biorą się bakterie w wodzie ze studni

Najczęstsze źródła to nieszczelna obudowa studni, bliskość szamba lub pól uprawnych nawożonych obornikiem, wysoki poziom wód gruntowych po intensywnych opadach oraz uszkodzona lub nieprawidłowo wykonana instalacja. Bakterie grupy coli, w tym Escherichia coli, są standardowym wskaźnikiem zanieczyszczenia fekalnego badanym w takich analizach.

Kiedy warto zlecić badanie mikrobiologiczne

Badanie mikrobiologiczne warto wykonać przy pierwszym uruchomieniu studni, po każdej ingerencji w instalację lub obudowę studni, po dłuższym okresie niekorzystania z wody, a także okresowo, przynajmniej raz w roku, niezależnie od tego, czy pojawiły się jakiekolwiek niepokojące objawy.

UV czy dezynfekcja chemiczna

Lampa UV neutralizuje bakterie i wirusy w sposób bezobsługowy i bez użycia chemii, ale wymaga wcześniejszej filtracji mechanicznej wody, ponieważ zmętnienie osłabia skuteczność promieniowania. Dezynfekcja chemiczna, np. chlorowanie, sprawdza się przy silnym, jednorazowym skażeniu lub tam, gdzie potrzebne jest utrzymanie efektu dezynfekcji w całej instalacji, nie tylko w punkcie uzdatniania.

Co zrobić, jeśli wynik badania przekracza normę

Przekroczona norma mikrobiologiczna oznacza, że woda nie powinna być spożywana bez przegotowania do czasu wdrożenia stałego rozwiązania. Dobór metody dezynfekcji, dopasowanej do przyczyny i skali zanieczyszczenia, pozwala trwale rozwiązać problem, zamiast tymczasowo maskować objawy.